Kryzis davieru ŭ krainie dlia žyccia

Kryzis davieru — heta katastrafičny jaho niedachop. Alie važna pamiatać pra toje, što da kryzisu časciakom pryvodzić naadvarot paspiešnaja i nieabhruntavanaja davieru prazmiernasć.

Tak, narod boĺš nie vieryć uladam. Alie davajcie ŭspomnim, z čaho ŭsio pačynalasia. Bo kaliści 26 hadoŭ tamu jak raz naadvarot vieĺmi vieryli malaviadomamu, alie advažnamu maladomu čalavieku, surova braniŭšamu ŭlady, jakija biespaspiachova sprabavali spravicca z sumnym stanoviščam u ekanomicy, halapirujučaj infliacyjaj, žabrackimi dachodami nasieĺnictva. Hety čalaviek umieŭ prostaj i zrazumielaj movaj danosić da liudziej pierspiektyvy niepazbiežnaha roskvitu i narakaŭ na podla učyniajemyja jamu ŭladami pieraškody, navat zamach na žyccio. Liudziam chacielasia vieryć hetakim ščyrym paryvam i palymianym abiacańniam kandydata “z narodu,” smiela idučaha suprać sistemy.

Kandydat u prezidenty Aliaksandr Lukašenka na sustrečy z vybarščykami, 1994

Alie ciapier, praz čverć stahoddzia, mnohija slovy tak i zastalisia slovami, mnohija nadziei tak i nie apraŭdalisia, reaĺnasć žorstka razyšlasia z maliaŭničymi pieradvybarnymi abiacankami. Da ŭsiaho hetaha dadalasia kupa padazreńniaŭ, čutak, ciomnych historyj i haradskich liehiend, što paradžaje surjoznyja asciarohi na rachunak budučyni krainy. Pa vyniku adbyŭsia toj samy ciapierašni kryzis davieru.

Abpaliŭšysia na malace…

Fihvam — indziejskaja chata. Niahliedziačy na ​​horki vopyt, jak akazalasia, hučnych zajaŭ da hetaha času dastatkova dlia taho, kab vyklikać prychiĺnasć da siabie z boku hatovych sliepa vieryć, samaaddana baranić žyvym ščytom ad milicyi, adbivać z aŭtazaka. A historyja z znojdzienymi hrašyma tut ža pryviala da biezapieliacyjnaj vysnovy: “padkinuli.” Heta ŭžo nie prosta niedavier da ŭlady, alie i hatoŭnasć vieryć u niejkaje “manaskaje žabractva” i kryštaliovuju čysciniu novaha “narodnaha hieroja.”

Pry hetym, na samoj spravie havorka nie ab niečym amaraĺnym ci zlačynnym. Heta nie zbroja, nie vybuchoŭka, nie narkotyki, kab ich treba bylo “padkidvać.” Heta prosta hrošy. U chacie ŭ biznesmena. Što tut dziŭnaha abo kryminaĺnaha? Hrošy — heta narmaĺna! Čalaviek moh prosta “vyjsci ŭ keš,” adyšoŭšy ad spraŭ, i atrymać na ruki vializnuju sumu. Ci pazyčyć u kaho-niebudź. Dy niaŭžo mala pryčyn, čamu ŭ čalavieka doma josć hrošy? Da taho ž heta nie nastoĺki “padazrona vieličeznaja” suma — mnohija prosta na roscie koštu staličnaj nieruchomasci zrabili i bujniejšyja kapitaly. Dy i toj ža Valieryj Capkala vidavočna boĺš atrymaŭ za svoj budynak, kab bylo na što isci ŭ prezidenty. Tamu što aktyŭnaja palityčnaja dziejnasć — sprava na samaj spravie vieĺmi niatannaja. A Siarhiej Cichanoŭski, nakoĺki viadoma, bizniesam zajmaŭsia ŭ Maskvie — tam padobnyja hrošy tym boĺš redkasciu nie zjaŭliajucca. Dy i ŭ kanapach u Rasiei paboliej znachodzili.

Čamu doma? Tak a dzie zvyčajna zachoŭvaje svaje zbieraženni naš narod, jaki zvyksia ŭ pytanni hrošaj jak raz nikomu nie daviarać? Nu i, sapraŭdy, znojdzienaja suma calkam mahla być nie “bielaj.” Heta kahości zdziŭliaje? U bielaruski bank liepš nie isci z bujnymi hrašyma ŭ tym vypadku, kali nie hatovy da pytanniaŭ z boku padatkovaj. I heta dalioka nie niešta “unikaĺnaje” u našych realijach. Abo chočacca vieryć, što “jon nie moh tak pastupić?” A čamu nie moh? Chiba jon nie taki ž čalaviek, jak inšyja? Jak kažuć amierykancy, “prosta biznes, ničoha asabistaha.”

Siarhiej Cichanoŭski z Ksienijaj Sabčak, 2016 hod, Ejlat, Izraiĺ. Fota: Siarhiej Cichanoŭski / Facebook

Dy i havorka naohul nie pra Siarhieja Cichanoŭskaha z jaho “ruskim svietam,” finansavymi spravami, palityčnymi planami i krynicami finansavannia pieradvybarčaj dziejnasci. Peŭnaha ab hetym usim u liubym vypadku nieviadoma praktyčna ničoha. Biassprečna, jaho aryšt nijak nieĺha nazvać zakonnym — prosta jak hramadzianina krainy, jakomu pa fakcie niama čaho pradjavić. Jak by jon dadzieny zychod asabista ni pravakavaŭ. I havorka nie pra dziejańni ŭladaŭ, paslia jakich liubaja aficyjnaja ich zajava aŭtamatyčna padviarhajecca sumnievu.

Sutnasć u tym, što liudziam para pierastać być nastoĺki davierlivymi. Nie toĺki ŭ adnosinach da ŭlady, alie i da liuboha, chto na jaje pretenduje.

Idejam svabody, niezaliežnasci, roŭnasci, spraviadlivasci naohul nie patrebnyja uvasablienni ŭ fizičnych “Pavadyrach.” Tamu što inakš heta šliach nie da svabody, a da aŭtarytaryzmu i kuĺtu asoby. Kali ŭžo patrebien padobny “avatar,” liepš stvarać vobraz biez pryviazki da kaho-niebudź kankretna. Jak, napryklad, amierykanskija Dziadźka Sem i Kalumbija. Aĺbo francuzskaja Marjana — simval Respubliki i uvasabliennie devizu “Svaboda, Roŭnasć, Braterstva.” Idei pavinny isnavać daŭžej za čalaviečaje žyccio i ŭžo dakladna daŭžej za termin prezidenckaha praŭliennia, inakš biada.

Marjana na karcinie «Svaboda, viadučaja narod», Ežen Delakrua, 1830

A liuby palityk — heta prosta mieniedžer, nie “rok-zorka” i nie “narodny msciviec.” I ŭžo tym boĺš nie “miesija,” kab jaho idealizavać i ŭzvodzić na pjedestal prosta za slovy, jakija “kranuli dušu.” Jak kazaŭ toj samy Miesija, “pa pladach ichnich paznajecie ich” (Mc 07:16). Dyk z čaho raptam prosta tak biez usialiakich padstaŭ vieryć u “biazhrešnasć” čalavieka? Prosta tamu što jon kaža niešta, z čym usie zhodnyja? Pierakonvaje ŭ tym, u što chočacca vieryć, i kliča tudy, kudy chočacca imknucca? A ci pryviadzie mienavita tudy? Moža, nie varta zabyvać, što heta ŭsiaho toĺki čalaviek? Sa svaimi škilietami ŭ šafie i svajoju zvyčajnaj čalaviečaj niedaskanalasciu. A zaadno zrabić vysnovy z minulaha. Pačynajučy z adnaho maladoha i haračaha palityka, što viaščaŭ stahoddzie tamu z branievička. Paslia faktyčna abahaŭlionaha.

U.I. Lienin na Krasnaj ploščy. Maskva, 25 maja 1919. Kalarizacyja Klimbim

My tlumačym svaim dzieciam, što nieznajomamu dziadźku, jaki prapanuje cukierku, vieryć nieĺha. Značyć, my i sami pavinny padavać svaim dzieciam adpaviedny pryklad. Chočacca vieryć? Mnie i samomu chočacca vieryć u ščyryja imknienni kandydataŭ. Alie davierlivasć niebiaspiečnaja, a emocyi nie pavinny pieraškadžać lohicy. Tak što nie varta paspiešna “stvarać sabie kumiraŭ,” rabić z ich niejkija “symbali.” Liuby adekvatny palityk heta zrazumieje i pastarajecca abapiracca na reaĺnyja plany, praŭdzivuju infarmacyju i lahičnyja razvahi. A davier pasprabuje z časam zaslužyć. Nia hučnymi slovami, nie salodkimi abiacanniami i nia rezkimi abvinavačvanniami, a spravaj. Lidery patrebnyja mienavita takija.


Dalučajciesia da kamientaroŭ na Facebook i VK, a taksama da navin ab sviežych publikacyjach u Telegram. Pračytali sami — padzialiciesia z inšymi:

Prakamientavać